Home Artykuły Rola aminokwasów w żywieniu prosiąt
Rola aminokwasów w żywieniu prosiąt

Rola aminokwasów w żywieniu prosiąt

0
0

O jakości i wartości odżywczej białka decyduje przede wszystkim zawartość aminokwasów niezbędnych, odpowiednia ich podaż ma szczególne znaczenie dla osobników w okresie wzrostu i rozwoju. Wśród nich najistotniejsze są aminokwasy ograniczające, czyli te, których jest w białku najmniej w stosunku do potrzeb zwierzęcia. Aminokwasami, które najczęściej ograniczają pokrycie zapotrzebowania u prosiąt jest lizyna i metionina. Podstawą bilansowania aminokwasów w dawce pokarmowej, jest określenie optymalnej ilości lizyny, pozostałe aminokwasy podawane są w proporcjach określonych w profilu „białka idealnego”. Wysoki poziom lizyny w mieszankach stosuje się w intensywnych systemach odchowu wcześnie odsadzonych prosiąt.

Wyniki odchowu prosiąt zależą w dużym stopniu od podaży aminokwasów rozgałęzionych w diecie ich matek. Kluczowe znaczenie ma podaż waliny. Niedobór tego aminokwasu sprawia, że lochy pobierają mniej pokarmu i w efekcie tracą na wadze. Zwiększenie zawartości waliny w diecie loch w trakcie laktacji z 0,80 do 1,20%, powoduje zwiększenie masy ciała miotów przy odsadzeniu.

Bardzo ważnym aminokwasem jest również leucyna, ma ona szczególne znaczenie w odchowie prosiąt o niskiej masie urodzeniowej, gdyż zwiększa aktywności enzymów uczestniczących w przemianach energii w wątrobie prosiąt. Dodatkowo leucyna pobudza rozwój jelita cienkiego, w tym kosmków jelitowych.

Arginina niezbędna jest do prawidłowego wzrostu prosiąt odsadzonych, wpływa na odpowiedni rozwój jelita cienkiego oraz na przeżywalność. Niedobór argininy może doprowadzić do hiperamonemii, a nawet śmierci. Mleko loch jest stosunkowo ubogie w argininę, suplementacja tego aminokwasu u prosiąt może znacznie obniżyć poziom amoniaku we krwi.

Dodanie glutaminianu do diety prosiąt również wpływa korzystnie na rozwój jelita cienkiego oraz na funkcje immunologiczne, a tym samym sprzyja wydajności wzrostowej. Glutaminian zwiększa również wzrost kosmków jelitowych oraz intensyfikuje zdolność komórek nabłonkowych do namnażania, różnicowania, a także działa antyoksydacyjnie. Dodatkowo aminokwas ten zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia biegunek po odsadzeniu prosiąt.

Treonina jest drugim ograniczającym aminokwasem w diecie prosiąt, odgrywa ona kluczową rolę w utrzymaniu integralności błony śluzowej oraz funkcji barierowej nabłonka jelita cienkiego. Wielu badaczy zaobserwowało związek między metabolizmem treoniny a prawidłowym funkcjonowaniem jelita cienkiego u prosiąt. Treonina jest niezbędna, aby utrzymać optymalną wydajność wzrostową, jednak jej nadmiar może obniżyć spożycie paszy i tempo wzrostu oraz upośledzić funkcję odpornościowe.

Tryptofan pełni wiele funkcji fizjologicznych i biochemicznych podczas wzrostu i rozwoju prosiąt. Jako niezbędny aminokwas odgrywa ważną rolę w regulacji odporności, trawienia, stresu oraz syntezy białek. Katabolizm tryptofanu wydaje się mieć kluczowe znaczenie dla funkcji zarówno makrofagów, jak i limfocytów. Aminokwas ten poprawia również wydajność wzrostową oraz stan zdrowia prosiąt odsadzonych. Co ciekawe, kwas antranilowy (metabolit tryptofanu) hamuje wytwarzanie prozapalnych cytokin i zapobiega neurozapaleniu.

Aminokwasy siarkowe (metionina i cysteina) odgrywa kluczową rolę dla prawidłowego funkcjonowania organizmu prosiąt. Są ważnymi biologicznie aktywnymi związkami, wpływają na metabolizm i funkcje komórkowe, uczestnicząc w regulacji procesów metylacji oraz wewnątrzkomórkowych stanów oksydacyjno-redukcyjnych (redoks). Niedobór aminokwasów siarkowych może prowadzić do różnorodnych dysfunkcji ogólnoustrojowych. Co ważniejsze, ich prawidłowy poziom w diecie ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania przewodu pokarmowego.

Dzięki zastosowaniu w żywieniu prosiąt, mieszanek paszowych zawierających odpowiedni profil aminokwasowy, możliwe jest obniżenie zawartości białka ogólnego, przy jednoczesnym zaspokojeniu potrzeb pokarmowych zwierząt. Pasze o niższej zawartości białka, wykazują mniejsze właściwości buforujące, przez co ograniczone zostaje ryzyko wystąpienia biegunek bakteryjnych. Odpowiedni profil aminokwasowy pozwala także na uzyskanie korzystnych wskaźników produkcyjnych trzody chlewnej, przy najmniejszym wydalaniu azotu do środowiska.

Autor: Paulina Bośko

Facebook Comments