Home Artykuły UŻYTKOWANIE DROBIU RZEŹNEGO W SYSTEMIE EKOLOGICZNYM
UŻYTKOWANIE DROBIU RZEŹNEGO W SYSTEMIE EKOLOGICZNYM

UŻYTKOWANIE DROBIU RZEŹNEGO W SYSTEMIE EKOLOGICZNYM

0
0

W Polsce produkcja żywności ekologicznej znajduje się w początkowej, aczkolwiek dynamicznej fazie rozwoju. Wzrost popytu na ten rodzaj produktów wynika ze wzrostu świadomości konsumentów na temat bezpiecznej żywności, troski o własne zdrowie oraz obawa o środowisko.

Na początek, warto wyjaśnić, czym jest rolnictwo ekologiczne, i co ma ono do zaoferowania. Otóż, według obowiązującej definicji ten rodzaj rolnictwa jest systemem gospodarowania, nastawionym na poprawę jakości surowców pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz zwiększenie bezpieczeństwa zdrowotnego i walorów odżywczych artykułów żywnościowych. Wśród licznych produktów spożywczych wytworzonych w sposób ekologiczny znajduje się również mięso drobiowe pochodzące od kurcząt rzeźnych, których odchów trwa znacznie dłużej niż ptaków w produkcji intensywnej.

POCHODZENIE ZWIERZĄT

Istnieje zalecenie, aby drób pochodził z danego gospodarstwa ekologicznego bądź innego prowadzonego w tym systemie. Jednakowoż, jeśli jest to niemożliwe dopuszczalny jest zakup ptactwa rzeźnego (w wieku do 3. dnia życia) z gospodarstw konwencjonalnych. W tym przypadku drób przeznaczony do produkcji mięsnej należy utrzymywać w gospodarstwie ekologicznym minimum 10 tygodni.

Do ekologicznej produkcji kurcząt rzeźnych polecane są rodzime rasy kur, tj. zielononóżka kuropatwiana i żółtonóżka kuropatwiana. Rasy te posiadają wszystkie cechy przydatne do żerowania na wolnym wybiegu. W przeciwieństwie do wysokowydajnych mieszańców towarowych wymagających komfortowych warunków środowiskowych, wymienione rasy cechują się bardzo dobrą odpornością na choroby, a otrzymane od nich mięso wyróżnia się wysokimi walorami smakowymi. Ponadto chów ekologiczny można także oprzeć o rasy przysposobione, takie jak karmazyn, Sussex i Leghorn. Bardzo dobrze nadają się do tego celu także mieszańce typu Astra.

W produkcji ekologicznej obowiązuje minimalny wiek ubojowy, w przypadku kurcząt wynosi on 81 dni, zaś kapłanów 150 dni.

POMIESZCZENIA

Jednym z pierwszoplanowych wymagań ekologicznego chowu drobiu rzeźnego jest zapewnienie zwierzętom prawidłowych warunków utrzymania. Budynki inwentarskie muszą zaspokajać potrzeby rozwojowe, fizjologiczne i psychologiczne zwierząt. Każdy ptak musi mieć zagwarantowaną taką powierzchnię, aby mógł swobodnie wstać, położyć się, oczyścić i obrócić się. W produkcji ekologicznej istnieje zakaz trzymania drobiu w klatkach, pętania, wiązania. Ptaki muszą mieć dostęp do wybiegu, co najmniej przez jedną trzecią życia. W kurnikach przynajmniej 1/3 powierzchni podłogi musi być lita i pokryta ściółką. Kurnik powinien być zaopatrzony w otwory wyjściowe, których powierzchnia musi wynosić 4 m2 na 100 m2 pomieszczenia. Otwarte wybiegi dla drobiu muszą być pokryte roślinnością oraz być wyposażone w urządzenia zabezpieczające, a także umożliwiać ptakom łatwy dostęp do poideł i karmników.

Całkowita powierzchnia użytkowa kurników dla drobiu przeznaczonego do produkcji mięsnej w jednej jednostce produkcyjnej nie może przekraczać 1600 m2. W każdym pomieszczeniu kurnika może przebywać w tym samym czasie maksymalnie 4800 kurcząt rzeźnych. W kurnikach stacjonarnych dopuszczalna obsada wynosi 10 sztuk, ale maksymalnie 21 kg żywej masy/1m2. Tymczasem kurniki mobilne nie przekraczające 150 m2 dają możliwość zwiększenia obsady do 16 sztuk, przy maksymalnie 30 kg żywej masy/1 m2. Ponadto, aby ograniczyć stres ptaków w hodowli ekologicznej drobiu, zabrania się przycinania dziobów oraz zabroniony jest przymusowy tucz, ale w celu uzyskania optymalnej jakości mięsa dozwolone jest kapłonienie kogutów.

ŻYWIENIE DROBIU

Zwierzęta powinny być żywione paszą wytworzoną metodami ekologicznymi. Dobrym rozwiązaniem jest stosowanie pasz z własnego gospodarstwa ekologicznego. Wszystkie pasze i surowce paszowe wykorzystywane w żywieniu zgodnym z zasadami ekologicznej produkcji drobiu rzeźnego muszą być dobrej jakości oraz dostosowane do potrzeb gatunku. Produkcja ekologiczna pozwala na żywienie drobiu paszami roślinnymi, mlekiem i produktami mlecznymi, rybami i skorupiakami. Rośliny produkujące ziarno i nasiona nie mogą być modyfikowane genetycznie. Ponadto u drobiu żywionego metodami ekologicznymi nie wolno stosować syntetycznych barwników i przeciwutleniaczy, aminokwasów syntetycznych, kwasów organicznych, antybiotyków, kokcydiostatyków, dodatków do pasz stymulujących wzrost i wzmagających apetyt oraz pasz poddawanych ekstrakcji. Mieszanki paszowe żywienia przeznaczone dla drobiu w chowie ekologicznym należy uzupełniać premiksami, szczególnie w trakcie pory zimowej.

OPIEKA I LECZENIE PTACTWA

Opieka nad zdrowiem zwierząt powinna zasadniczo opierać się na zapobieganiu chorobom ,dlatego duże znaczenie przypisuje się profilaktyce zootechniczno-weterynaryjnej, która powinna opierać się m.in. na:

  • odpowiednim doborze ras,
  • prowadzeniu całej hodowli ekologicznej w warunkach zgodnych z wymaganiami danego gatunku,
  • odpowiednim dostępie do ruchu na świeżym powietrzu,
  • odpowiednim dostępie do naturalnego światła,
  • zapewnieniu dostępu do wody i paszy dla drobiu o wysokiej jakości,
  • określonych działaniach w zakresie czyszczenia i dezynfekcji pomieszczeń inwentarskich, poideł, karmideł, wybiegu.

W hodowli ekologicznej ograniczone jest stosowanie leczenia farmakologicznego, szczepienia są stosowane jedynie w sytuacjach, gdy istnieje potrzeba poprzez wymogi urzędowe lub w pobliżu gospodarstwa występuje choroba, której nie można opanować w inny sposób jak tylko poprzez szczepienie ptaków. Ponadto w ekologicznej produkcji drobiu nie wolno stosować syntetycznych alopatycznych produktów leczniczych do celów zapobiegawczych.

Autor:  Dr inż. Anna Wilkanowska

Facebook Comments