Home Artykuły Zakazy w żywieniu zwierząt oraz pasze GMO
Zakazy w żywieniu zwierząt oraz pasze GMO

Zakazy w żywieniu zwierząt oraz pasze GMO

0
0

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 767/2009 w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz (Dz. Urz. UE  L 229/1 z 1.9.2009) zawiera wykaz materiałów, które mogłyby być paszami, ale ich wprowadzanie na rynek lub stosowanie w żywieniu zwierząt jest zabronione.

Uściślenie przepisów miało na celu poprawę bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego oraz zdrowia zwierząt. Wyżej wspomniany wykaz materiałów zabronionych określany jest czasami mianem „listy negatywnej”, w odróżnieniu od wykazu materiałów paszowych we wspólnotowym katalogu zwanego „listą pozytywną” (rozporządzenie Komisji  (UE) nr 68/2013 – Dz. Urz. UE L 29/1 z 30.1.2013).

Wśród materiałów znajdujących się na liście negatywnej wyróżnić można:

  • masę kałową, mocz oraz treść przewodu pokarmowego uzyskaną w wyniku jego opróżnienia lub usunięcia, niezależnie od formy, zastosowanych dodatków lub rodzaju procesów jakim zostały poddane;
  • skórę poddaną działaniu substancji garbujących, łącznie z produktami odpadowymi skóry wygarbowanej;
  • ziarna i nasiona przeznaczone do wysiewu, które po zebraniu zostały poddane działaniu środków ochrony roślin zgodnie ze swoim przeznaczeniem oraz wszelkie produkty uboczne otrzymane z takiego materiału;
  • drewno, w tym trociny lub inne materiały otrzymane z drewna poddawanego działaniu środków impregnujących oraz konserwujących;
  • wszystkie odpady pochodzące z oczyszczalni ścieków komunalnych, bytowych czy przemysłowych;
  • stałe odpady komunalne, takie jak odpady z gospodarstw domowych;
  • opakowania lub części opakowań po zużytych produktach pochodzących z przetwórstwa rolno-spożywczego.

Na materiały zabronione w żywieniu zwierząt obowiązuje zasada zerowej tolerancji. Jednakże sporadycznie stwierdza się w śladowych ilościach obecność w badanych próbkach pasz np. etykiet piekarni na pieczywie, sznurka, folii plastikowej. Wieloletnie badania prowadzone w Wageningen (Holandia) donoszą, że średnia zawartość pozostałości opakowań w produktach piekarskich na cele paszowe wyniosła 0,15%. Przy tak niskim poziomie określenie szkodliwości tych materiałów w żywieniu zwierząt jest bardzo trudne.

Natomiast materiały niebezpieczne, które mogą doprowadzić do uszkodzenia przewodu pokarmowego zwierząt (kawałki szkła, złamane igły, ostre fragmenty drewna) są niedozwolone w każdej stwierdzonej ilości.

GMO (organizmy modyfikowane genetycznie) to organizmy, których materiał genetyczny został sztucznie zmieniony,  aby nadać mu nowe, pożądane właściwości np. odpornośc rośliny na chorobę, szuszę lub żerujące owady, zwiększenie tolerancji na herbicyd, poprawę wartości odżywczej żywności, zwiększoną wydajność. Razem z potencjalnymi korzyściami GMO pojawiają się również zagrożenia np. wprowadzenie alergenów lub toksyn, tworzenie się “super chwastów” odpornych na herbicydy. Wpływ GMO na zdrowie oraz równowagę w ekosystemie nie jest do końca poznany. Regulacje prawne wprowadzone przez Unię Europejską mają zapewnić ochronę zdrowia ludzi i zwierząt, bezpieczeństwo środowiska, ujednoliconą ocenę ryzyka i autoryzowania GMO oraz zapewnić oznakowanie produktów pochodznia rolno-spożywczego zawierającego w swoim składzie GMO. W Europie 40 na 47 krajów wymaga znakowania żywności zawierającej GMO.

W celu częściowego uniezależnienie polskich gospodarstw od importowanej, genetycznie modyfikowanej śruty sojowej (sprowadzanej głównie z Ameryki Południowej i Stanów Zjednoczonych) Resort rolnictwa zainicjował program zajmujący się pozyskaniem białka paszowego ze źródeł krajowych. Program badawczy był realizowany w latach 2011-2015, został przedłużony do 2020 r. Od 1 stycznia 2019 roku weszły w życie przepisy przedłużające stosowanie GMO w żywieniu zwierząt, wytwarzanie oraz skarmianie zwierząt paszami z GMO możliwe będzie do 1 stycznia 2021 r.

Autor: Martyna Wilk

Facebook Comments