Home Artykuły Źródła białka roślinnego w żywieniu drobiu
Źródła białka roślinnego w żywieniu drobiu

Źródła białka roślinnego w żywieniu drobiu

0
0

Zapotrzebowanie Polski na białko paszowe wynosi ponad 2 mln ton. Około 65% białka pozyskujemy z poekstrakcyjnej śruty sojowej, z czego ponad 90% pochodzi z upraw genetycznie modyfikowanych. 

Poekstrakcyjna śruta sojowa może stanowić jedyną paszę białkową w żywieniu zwierząt monogastrycznych. Jednakże jest ona kosztownym składnikiem białkowym, dlatego w paszach dla zwierząt starszych można zastąpić ją innymi komponentami. Białko ogólne plasuje się na poziomie 45 – 55% suchej masy i charakteryzuje się wysoką zawartością lizyny (30 g/kg) oraz tryptofanu (6 g/kg). Obiekcje względem soi oraz wytwarzanej z niej śruty poekstrakcyjnej budzi fakt genetycznej modyfikacji. Wykluczenie soi z mieszanek paszowych dla zwierząt i zastąpienie innym źródłem białka doprowadzi do zwiększenia deficytu białka paszowego w kraju oraz znacznie podniesie koszty żywienia zwierząt i ceny mięsa, zmniejszając konkurencyjność produkcji drobiarskiej. 

Z roślin strączkowych jako komponenty paszowe wykorzystuje się nasiona grochu, bobiku czy łubinu. Stanowią one źródło wartościowego białka (20 – 40%), wprowadzają do dawki pokarmowej duże ilości energii, w tym niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe, składniki mineralne i witaminy. Niestety większość gatunków roślin strączkowych zawiera w swoim składzie substancje antyodżywcze, które nadają paszy gorzki smak, obniżają strawność i absorpcję składników pokarmowych. Już od kilku lat zmagamy się z problemem zastąpienia najpopularniejszej soi, krajowymi paszami białkowymi, wciąż poszukuje się nowych źródeł wysokostrawnego białka o odpowiednim składzie aminokwasów, których niedobór powoduje zwolnienie tempa wzrostu i obniżenie masy ciała. Obecnie w Europie dostępnych jest wiele źródeł białka, będących zamiennikiem śruty sojowej i mączki rybnej. Coraz więcej wysokobiałkowych roślin, może być uprawiana w lokalnym płodozmianie, zwiększając ekologiczną produkcję. Nasiona roślin strączkowych mogą stanowić cenne źródło białka dla zwierząt, jednak nie są w stanie całkowicie zastąpić poekstrakcyjnej śruty sojowej.

Najbardziej wartościową paszą wysokobiałkową spośród uprawianych w Polsce roślin strączkowych wydaje się być groch. Cechuje go białko (23% s.m.) o korzystnym składzie aminokwasowym – znaczne ilości lizyny, cysteiny i treoniny oraz bardzo wysoka wartość energetyczna. Zaletą nasion grochu, jest niska zawartość włókna i związków antyodżywczych. Dlatego w paszach dla niosek, groch, może stanowić do 15%. Mieszanki typu starter dla brojlerów mogą zawierać do 5% nasion grochu, pasze typu grower i finisher do 20%.

Bobik z uwagi na swój korzystny skład chemiczny może zostać zakwalifikowany do grupy komponentów białkowo-energetycznych. Podstawową zaletą bobiku jest wysoka zawartość białka – ok. 30% oraz koncentracja skrobi – ok. 40%. Wraz ze zwiększającym się poziomem białka w dawce znacząco zwiększa się poziom energii, a maleje poziom drogich olejów roślinnych. Jednakże bobik ma w swym składzie glikozydy pirymidynowe, które pogarszają przyrosty, spożycie paszy oraz wielkość jaj u niosek. Jego udział w składzie mieszanki paszowej powinien być ograniczony, u młodych ptaków udział bobiku nie powinien przekraczać 5% mieszanki, a u ptaków rosnących 10%.

Łubin charakteryzuje się wyższą, w porównaniu do grochu i bobiku, zawartością białka ogólnego (30 – 45% s.m.). Jednakże białko jest ubogie w aminokwasy egzogenne, zwłaszcza lizynę i tryptofan. Najbogatsze w białko są nasiona łubinu żółtego (43%), w porównaniu do łubinu białego (40%) i wąskolistnego (32%). Nasiona łubinu posiadają genetycznie obniżoną zawartość alkaloidów. Udział nieskrobiowych polisacharydów (NSP), jest na ogół dwa razy wyższy od innych, bogatych w białko roślinach, które mogą ograniczać wykorzystanie łubinu w żywieniu drobiu. Dodatek łubinów w paszach dla drobiu, nie powinien przekroczyć 10%. Większy udział nasion łubinu żółtego, wąskolistnego lub grochu może przyczynić się do zwiększenia upadków ptaków. Dodatek nasion łubinu żółtego na poziomie 25% dawki obniża średnią nieśność i masę jaj.

Autor: Martyna Wilk

 

Facebook Comments