Home Artykuły Żywienie bydła w okresie zimowym
Żywienie bydła w okresie zimowym

Żywienie bydła w okresie zimowym

0
0

Właściwe żywienie w poszczególnych okresach życia zwierząt gwarantuje intensywny wzrost, prawidłowy rozwój oraz efektywne wykorzystanie paszy. Skarmianie pełnowartościową dawką pokarmową o wysokiej jakości wpływa pozytywnie na wydajność zwierząt, wspierając tym samym aspekt ekonomiczny chowu i hodowli bydła. Zapotrzebowanie zwierząt na składniki pokarmowe zmienia się w zależności od wieku, płci, typu użytkowego oraz stanu fizjologicznego. Jednakże jest jeszcze jeden czynnik, który istotnie zmienia zapotrzebowanie na poszczególne składniki pokarmowe, mianowicie zmiany metabolizmu zwierząt związane z porą roku. Żywienie zimowe, trwające od października do maja, wymaga od hodowcy bydła szczególnej uwagi.

 W naszej strefie klimatycznej wraz z końcem lata kończy się okres pastwiskowy, a wzbogacenie dawki pokarmowej zwierząt o świeżą zielonkę jest niemożliwe. W tym okresie największe znaczenie mają więc najwyższej jakości pasze objętościowe konserwowane np. sianokiszonka, kiszonka, siano. Wszelkie niedobory w składniki pokarmowe podczas zimowego żywienia krów, mogą powodować spadek masy ciała nawet o 20% i wymuszają na zwierzętach korzystanie z rezerw tłuszczowych własnego organizmu. Chcąc zachować prawidłową kondycję zwierząt oraz wysoki poziom produkcji ważne jest, aby całkowicie pokryć ich zapotrzebowanie na składniki pokarmowe, szczególnie białko.

Warto pamiętać, że żywiąc krowę, żywimy również mikroflorę zasiedlającą żwacz. Mikroorganizmy bytujące w żwaczu źle znoszą gwałtowne zmiany środowiska, dlatego też dobrze jest skarmiać zwierzęta paszą o podobnym składzie, a ewentualne nowe komponenty dawki pokarmowej wprowadzać stopniowo. W przypadku, gdy dawka pokarmowa jest niedoborowa w białko, które ulega rozkładowi w żwaczu (np. kiszonka z kukurydzy) możemy wprowadzić syntetyczne związki azotowe niebiałkowe np. mocznik.

Mocznik może być stosowany jako dodatek do pasz objętościowych i treściwych pochodzenia gospodarskiego, a także może być składnikiem koncentratów przemysłowych dla przeżuwaczy. Mikroorganizmy bytujące w żwaczu posiadają zdolność syntezy aminokwasów (białka mikroorganizmów), z różnych związków azotowych dostarczanych z paszą do żwacza. 1 kg mocznika daje około 2,9 kg białka ogólnego. Związkami azotowymi niebiałkowymi możemy zastąpić nie więcej niż 25-30% ogólnego zapotrzebowania na białko. Jednakże ilość mocznika nie powinna przekraczać 30 g na 100 kg m.c. Zbyt wysoki udział mocznika w dawce pokarmowej może wykazywać działanie toksyczne. W przypadku gdy koncentracja białka ogólnego w 1 kg suchej masy dawki przekracza 13% należy ograniczyć stosowanie mocznika w żywieniu przeżuwaczy.

Chcąc zachować prawidłową kondycję oraz wysoki poziom produkcji ważne jest, aby w okresie zimowym zapewnić zwierzętom pasze o wysokiej jakości i atrakcyjności. Wraz z początkiem zimy warto pamiętać o poprawie smakowitości paszy, wzbogacając ją np. o zioła, które wykazują liczne działania prozdrowotne m.in.: podnoszą odporność.

Autor: Nikola Joya

SKN Żywienia Zwierząt

Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu

Opiekun: mgr inż. Martyna Wilk 

Facebook Comments Box