Home Artykuły Żywienie cieląt preparatami mlekozastępczymi.
Żywienie cieląt preparatami mlekozastępczymi.

Żywienie cieląt preparatami mlekozastępczymi.

0
0

Podczas intensywnego wzrostu i rozwoju cieląt nie ma lepszej paszy niż pełne mleko matki. Mleko matki charakteryzuje się wysoką strawnością oraz obecnością związków biologicznie czynnych (hormony, enzymy, czynniki wzrostu), które odpowiadają za prawidłowy wzrost i rozwój młodego organizmu. W tradycyjnym systemie odchowu, cielęta przez pierwsze 5-6 dni życia dostają siarę (pierwszą wydzielinę gruczołu mlekowego). W kolejnym okresie, do 10-12 tygodnia życia, cielęta pojone są mlekiem pełnym. Warto jednak podkreślić, że mleko nie zastępuje wody, w związku z tym cielęta powinny mieć zapewniony stały dostęp do świeżej i czystej wody oraz do wysokiej jakości siana.

Jednakże schemat żywienia cieląt stosowany w tradycyjnym systemie odchowu istotnie ogranicza rozwój przedżołądków, co uniemożliwia pełne wykorzystanie potencjału zwierząt do wzrostu i rozwoju. Co więcej, mleko pełne w wielu gospodarstwach stanowi podstawowe źródło przychodu, a więc kierowane jest głównie do sprzedaży. W związku z tym, w hodowli bydła mlecznego powszechnym zjawiskiem jest stosowanie w diecie cieląt preparatów mlekozastępczych, które zastępują mleko matki. Preparaty mlekozastępcze występują w postaci proszku, z którego w wyniku zmieszania z wodą sporządza się tzw. pójło.

PODZIAŁ PREPARATÓW MLEKOZASTĘPCZYCH

Najważniejszym kryterium, którym powinniśmy się kierować w wyborze preparatu mlekozastępczego jest koncentracja białka oraz źródło jego pochodzenia. Mleko pełne zawiera od 25% do 30% białka ogólnego, natomiast w preparatach mlekozastępczych zawartość białka oscyluje w granicach 22% do nawet 26%. W zależności od źródła pochodzenia białka preparaty mlekozastępcze możemy podzielić na dwie grupy.

  1. Preparaty na bazie białka pochodzenia zwierzęcego:
  2. mleko odtłuszczone;
  3. serwatka — może być jedynym źródłem białka w preparacie;
  4. całe jaja kurze, suszone metodą rozpyłową;
  5. suszone osocze krwi bydlęcej (popularne w USA);
  6. hydrolizat mączki rybnej.
  7. Preparaty na bazie białka pochodzenia roślinnego:
  8. soi;
  9. pszenicy;
  10. nasion roślin strączkowych.

SPOSOBY POJENIA CIELĄT

Jednym z najpopularniejszych i jednocześnie najprostszym sposobem jest pojenie cieląt bezpośrednio z wiadra. Zdecydowanie lepszym zabiegiem jest pojenie cieląt przy użyciu wiadra z zamontowanym smoczkiem. Wiadro powinno być zawieszone ok. 60 cm nad ziemią, dzięki czemu cielę ma zapewnione prawidłowe, fizjologiczne warunki (podobne do tych podczas picia mleka z wymion krowy). W trakcie pobierania pokarmu w takiej pozycji, dochodzi do fizjologicznego mechanizmu skurczu tzw. rynienki przełykowej, który umożliwia transport mleka bezpośrednio do trawieńca, gdzie zostaje poddane działaniu enzymów trawiennych. Brak tego mechanizmu, powoduje przedostanie się mleka do nie ukształtowanego jeszcze żwacza, co może skutkować zepsuciem się mleka i bolesnymi biegunkami.

ZALETY I WADY PREPARATÓW MLEKOZASTĘPCZYCH

Badania prowadzone nad preparatami mlekozastępczymi dla cieląt wskazują, że stosuje się w nich coraz lepsze jakościowo składniki, a względy ekonomiczne sprawiają, że wielu hodowców decyduje się na odpajanie cieląt preparatami mlekozastępczymi jako zamiennikami mleka pełnego.

Wysokiej jakości zamienniki mleka pełnego, w składzie których dominować powinno mleko odtłuszczone w proszku oraz białko serwatki stanowią źródło podstawowych składników odżywczych, ale również źródło składników mineralnych (wapnia, fosforu, magnezu) i witamin (A i E) niezbędnych dla prawidłowego wzrostu i rozwoju organizmu.

Natomiast preparaty mlekozastępcze niskiej jakości mogą przyczynić się do powstawania problemów zdrowotnych cieląt oraz prowadzić do obniżenia przyszłej wydajności mlecznej. Soja i rośliny strączkowe, z uwagi na obecność substancji antyodżywczych, mogą powodować dysfunkcję procesów trawiennych w jelicie cienkim, a także negatywnie wpływać na trawienie tłuszczów w przewodzie pokarmowym. Ponadto, niektóre białka pochodzenia roślinnego działają alergogennie.

Autor: Klaudia Sowa

SKN Żywienia Zwierząt

Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu

Opiekun: mgr inż. Martyna Wilk

 

Facebook Comments Box